حسن سيد اشرفى

544

نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى )

فتكون كما قلناه من كونها الخ : ضمير در « تكون » و در « كونها » به صفات و ضمير مفعولى در « قلناه » به ماء موصوله برمىگردد . و كونها بلا معنى : ضمير در « كونها » به صفات برگشته و اين عبارت عطف بر « كونها صرف الخ » مىباشد . انّه جعل ذلك : ضمير در « انه » و در « جعل » به صاحب فصول برگشته و مشاراليه « ذلك » مجازيّت و نقل صفات جاريّه بر ذات بارىتعالى مىباشد . لعدم صدقها فى حقّ غيره : ضمير در « صدقها » به صفات و در « غيره » به ذات بارىتعالى برمىگردد . من الجانبين : يعنى گروهى كه قيام مبدأ به ذات را معتبر دانسته و گروهى كه آن را شرط نمىدانند . السّادس : يعنى ششم از امور باقيمانده . انّه لا يعتبر : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و نايب فاعل ( يعتبر ) كلمهء « التّلبّس بالمبدا » مىباشد . و جريه على الذّات حقيقة : ضمير در « جريه » به مشتقّ برگشته و كلمهء « حقيقة » تمييز براى نسبت در « صدق المشتقّ و جريه على الذّات » مىباشد . التّلبّس بالمبدا حقيقة : كلمهء « التّلبّس » نايب فاعل براى « لا يعتبر » بوده و مقصود از آن ، تلبّس ذات بوده و كلمهء « حقيقة » تمييز براى « التّلبّس بالمبدا » مىباشد . و بلا واسطة فى العروض : اين عبارت عطف بر « حقيقة » مىباشد . كما فى الماء الجارى : مثال براى تلبّس حقيقى به مبدأ و بدون واسطه در عروض است . بل يكفى التّلبّس به : ضمير در « به » به مبدأ برمىگردد . و لو مجازا و مع هذه الواسطة : يعنى « و لو كان التّلبّس بالمبدا مجازا » و مقصود از « هذه الواسطة » واسطهء در عروض بوده و اين عبارت بيان مجازيّت تلبّس مىباشد .